Volgens de Bijbel waren de plannen voor een 'vaste' tempel door God al aan Koning David doorgegeven maar deze mocht niet aan de bouw beginnen. Alleen een 'vredesvorst' mocht hiermee beginnen: David had te veel bloed aan zijn handen door de vele oorlogen die hij gevoerd had. Davids zoon en opvolger Salomo hoefde geen oorlog te voeren tijdens zijn bewind en mocht van God, bij monde van de profeten, beginnnen met de bouw. Hiervoor nodigde hij, naast Joodse ambachtslieden en bouwvakkers, veel handwerkslieden uit Fenicië naar Jeruzalem. Ook veel bouwmateriaal werd ingevoerd uit het Tyrus van koning Hiram die een bondgenoot van Salomo was. Salomo bestelde bij Hiram onder ander bekwame metaalbewerkers. 

Ze maakten voor de tempel: 2 bronzen zuilen, 2 bronzen kapitelen, een vlechtwerk van snoeren in kettingvorm, rijen granaatappels, een grote 'Zee' van gegoten metaal op 12 bronzen runderen, 10 bronzen onderstellen met ingedreven reliëfs, 10 bronzen bekkens, veel potten, bestek en offerschalen. Dit alles diende om de tempel in te richten voor gebruik. Vele jaren duurde de bouw van de tempel; de beschrijving hiervan is in het boek Koningen te vinden. Met dit boek als leidraad is een vrij nauwkeurige globale reconstructie van het gebouw te maken hoewel verdere detail invullingen niet gegeven zijn. Op afbeeldingen zijn dan ook diverse voorstellingen van deze tempel te zien. Naar de beschrijving moet het, na gereedkoming, een schitterend gebouw geweest zijn waarvan de roem zich verspreidde over het Midden-Oosten. Van heinde en verre kwamen bezoekers Jeruzalem en zijn fameuze tempel bekijken: een van de bekendste was de koningin van Sheba.

De tempel werd in latere eeuwen meer dan eens beschadigd, door plunderende legers uit o.a. Egypte en Assyrië en ook door tijdelijke verwaarlozing van het onderhoud, maar telkens toch weer hersteld. De Babylonische koning Nebukadnezar verwoestte echter de tempel volkomen in ±550 v.Chr. en nam de inventaris mee naar zijn rijk. De Perzen, die het Babylonische rijk enkele decennia later veroverden, stonden de herbouw van Salomon's tempel toe en gaven zelfs een deel van de geroofde tempelinventaris terug. Diverse malen werd deze 'tweede tempel' uitgebreid en gerenoveerd. De laatste verbouwing was rond het begin van de gangbare jaartelling door Herodes de Grote. Deze tempel werd in het jaar 70 verwoest en de Westmuur is het enige wat van dit gebouw nog zichtbaar over is. Van de tempel van Salomo zelf is, voor zover bekend, niets meer zichtbaar hoewel er vermoedelijk nog wel restanten onder de huidige Islamitische gebouwen op de Tempelberg zijn.

De schatten van de Tempel werden naar Rome gebracht. Keizer Domitianus, de broer en opvolger van Titus liet later een triomfboog oprichten in Rome ter ere van het neerslaan van de opstand. Op deze boog is nog te zien hoe veroverde tempelschatten zoals de zevenarmige kandelaar in triomf door Rome gedragen werden.

In 410 plunderden de Visigoten onder leiding van Alarik I Rome. Na de val van het West-Romeinse Rijk bleven de Visigoten gedurende 250 jaar een belangrijke rol spelen in de Europese geschiedenis. De schatten van Salomo werden naar Rennes-Le-Chateau gebracht. Later werden zij ondergebracht in de nieuwe Salomo Tempel te Zuid-Frankrijk.

In 1189 wordt het laatste artefact naar Frankrijk gebracht “Ark des Verbonds” deze wordt opgeborgen door een aantal Tempeliers.

Eind 1800 , begin 1900 zijn er verschillende paters uit het gebied op de hoogte van haar bestaan, en spannen zich in om deze Heilige plaatsen te berschermen.

Zion Connection

Sinds 2007 doen verschillende Leviëten onderzoek rond het gebied in Rennes Le Chateau, waarvan in 2008 en 2009 de restanten van de Tempel worden gevonden en één van de twaalf ingangen. Het tempel complex met haar gangen en grote hallen maakt deel uit van een ouder mijnen systeem dat sinds de Kelten werdt gebruikt. Sinds 2009 organiseren verschillende Leviëten in Europa expedities naar het gebied en praten met verschillende Fraternals over Europa om hun eensgezind te maken over de definitieve opening en toetreding van dit Heiligdom.